light bulbs sketched on chalkboard Many small ideas make a big one

De zaal is goed gevuld. Ik tel zo’n 100 mensen. Er klinkt geroezemoes. Dan begint de directeur te praten. Hij oogt onzeker. Straalt weinig kracht uit. En weinig energie….

De zon heeft hier geen last van. Zij schijnt vrolijk door de grote ramen van onze vergaderzaal met uitkijk op het water en de bootjes.

De medewerkers lijken te luisteren, maar zijn er niet helemaal bij. Ze schuifelen continu heen en weer op hun stoel. Hun gedachten dwalen duidelijk af naar buiten….(toegegeven, de mooie uitzichten helpen hier niet aan mee…)

Ondertussen vraag ik me af waarom hij een monoloog houdt? Het doel van deze bijeenkomst is toch om zijn medewerkers te enthousiasmeren? Hij vertelde mij dat hij juist voor deze locatie gekozen heeft, omdat hij op een bijzondere, inspirerende plek de interactie wilde aangaan met zijn collega’s.

Ik heb medelijden met de directeur en vraag me af wat hij anders had kunnen doen. Verandering is duidelijk welkom binnen deze organisatie. Maar hoe pak je zoiets aan?

Ooit las ik het boek Vaart Maken – Energiek veranderen in 90 dagen. Een boek van Hans van der Loo over snel, soepel en succesvol veranderen.

Over het feit dat veranderen binnen organisaties lang niet altijd tergend langzaam hoeft te verlopen.

Maar dat in een minimale tijd maximale resultaten kunnen worden bereikt. Over het feit dat veranderen geen gedoe, maar juist een feest zou moeten zijn.

Om dit te bereiken moet je helder en concreet antwoord kunnen geven op de volgende drie vragen:
Wat wil je precies presteren?
Welk gedrag heb je daarbij nodig?
Hoe breng je iedereen in beweging vanuit positieve energie?

Het is mij duidelijk. Om vaart te kunnen maken, heb je energie nodig.

Er moet voldoende brandstof in de tank zitten. De accu moet opgeladen zijn. Zonder energie is er geen beweging en worden er geen prestaties gerealiseerd. Zo simpel is het.

Voor de kick-off van een veranderingsproces komen bedrijven vaak bij ons. Zo’n ‘heidag’ (of in ons geval ‘waterdag’) is een begrip in vergaderend Nederland.

Externe vergaderingen zijn vaak nodig om collega’s uit de comfort zone te halen.

Dus niet samenkomen in een ruimte waar je je vaak bevindt. Maar samenkomen op een plek waar je nieuwe prikkels krijgt om vernieuwend te denken.

Lichte, ruime, open ruimtes met bij voorkeur een buitenruimte.

Dat zijn de beste plekken om medewerkers uit de gesloten modus naar de open modus te halen.

Na afloop van de sessie, tref ik de directeur buiten op ons terras waar hij in het zonnetje staat na te praten met zijn collega’s. Ik tik hem aan en vraag hem hoe hij de middag ervaren heeft.

Hij zegt me dat hij heeft genoten van de plek, de heerlijke lunch, de uitwaaiplek op de steiger.

Maar dat hij met zijn verhaal niet tot de kern wist te komen. Dit vond ik erg eerlijk van hem.

Een week later word ik gebeld door dezelfde directeur. Het lijkt wel of ik een heel ander persoon aan de lijn heb! Enthousiast vertelt hij dat de sessie van vorige week zijn ogen heeft doen openen en dat hij aan de slag is gegaan met nieuwe ideeën.

Komende maand wil hij opnieuw langskomen om te brainstormen met zijn team.

En wil hij afsluiten met een leuke aanvullende activiteit. Of ik nog ideeën hiervoor heb….? Maar natuurlijk!

Is het binnen jouw organisatie ook nodig om verandergolven op gang te brengen? Wij helpen je graag bij de start van een nieuwe koers!

Liefs!

Annemiek